Antidepressantlar haqida beshta afsona

1-afsona. Bu giyohvand modda, qaramlik paydo bo'ladi

Antidepressantlar intilish uyg'otmaydi va avvalgi samara uchun dozani oshirishni talab qilmaydi — qaramlik belgilari aynan shular. Keskin to'xtatishda noxushlik bo'lishi mumkin, shuning uchun davolash bosqichma-bosqich va shifokor nazoratida yakunlanadi.

2-afsona. Ular shaxsiyatni o'zgartiradi

Davolash insonni boshqa odamga aylantirmaydi. Vazifa — kasallikdan oldingidek his qilish va harakat qilish qobiliyatini qaytarish. Agar to'mtoqlik hissi paydo bo'lsa, bu chidash emas, to'g'rilashni muhokama qilish uchun sabab.

3-afsona. Ularni umr bo'yi ichish kerak bo'ladi

Birinchi epizodda davolash odatda oylar bilan cheklanadi. Uzoq qo'llab-quvvatlovchi terapiya qaytalanuvchi epizodlari bo'lgan bemorlarning bir qismiga kerak bo'ladi va bu qaror shifokor bilan birga qabul qilinadi.

4-afsona. Samara darhol bo'lishi kerak

Sezilarli yaxshilanish ko'pincha ikki-to'rt haftadan keyin keladi. Dastlabki kunlarda nojo'ya ta'sirlar bo'lishi mumkin, ular odatda o'tib ketadi. Shu nomuvofiqlik tufayli ko'pchilik davolashni ikkinchi haftada tashlaydi — aynan u ishlay boshlashidan oldin.

5-afsona. Sport, vitamin va dam olish yetarli

Tartib va faollik haqiqatan yordam beradi va davolash rejasiga kiradi. Lekin o'rtacha va og'ir depressiyada ular terapiyani almashtirmaydi.